Δημήτρης

Ήρθα λοιπόν….

Νιώθω τυχερός που γνώρισα την φωνή σου, τη φωνή του Ηλία, της Σοφίας, της Ιας, της Όλγας, της Μάρθας, της Ελένης, της Κωνσταντίνας, της Μαρίνας, της Φωτεινής, της Βασιλείας.

Ήταν πρωτόγνωρο για μένα να ακούσω τις φωνές των άλλων, τη φωνή τη δική μου. Φωνές που δεν έχουν σχέση με λόγια και λέξεις, χαρακτήρες και προσωπικότητες, φύλλο και ηλικία. Μοναδικές φωνές, αποτυπώματα μοναδικών ψυχών.

Φωνές που με παρέσυραν σε ένα ταξίδι μαγικό, σε ένα ταξίδι που οι φωνές έγιναν όχημα της ψυχής μου να αγγίξει τον ουρανό.

Σ’ ευχαριστώ ή καλύτερα σας ευχαριστώ όλους

Namaste (η ψυχή μου χαιρετά την δική σου με σεβασμό)

Μαρίνα

Σ'ευχαριστώ μεσ'από την καρδιά μου για το ονειρεμένο αυτό σεμινάριο. Είναι η 1η φορά που τελειώνει ένα σεμινάριο όπου έχω βιώσει τόσο σημαντικά πράγματα -αυτογνωσία, ανάταση ψυχής, προέκταση της ενέργειας μου και "γέμισμα των μπαταριών " μου (παρόλο που κοιμώμουνα ελάχιστα)- και δεν αισθάνομαι αυτό το "αχ δεν προλάβαμε να κάνουμε και....". Ήταν ένα πλήρες σεμινάριο: δηλαδή ήταν μιά ολότητα, είχε αρχή, μέση και τέλος. Οι γνώσεις ήταν μεστές αν μπορώ να το εκφράσω έτσι. Νά'σαι καλά Ελίνα-Νάχνα και να ξέρεις ότι ανυπομονώ για το επόμενο βήμα σου (σεμινάριο/ομάδα/dvd ή cd και άλλα που εσύ ξέρεις...)

Τιτίκα Κ.

Γλυκειά και φωτεινή Νάχνα,

Tα ευχαριστώ δεν είναι αρκετά για να περιγράψουν την ευγνωμοσύνη από το σεμινάριο στο οποίο πήρα και ένα μάθημα για το οποίο δεν έγραφες στο φυλλάδιο σου: την ταπεινοφροσύνη και να είσαι αυτό που είσαι απλά χωρίς τυμπανοκρουσίες και πολλά λόγια. Αυτό που βγαίνει να σου πω από την καρδιά μου είναι "Μπράβο για το ήθος σου", μπράβο για τον τρόπο που υπάρχεις σε αυτήν την γη.

Κατερίνα M.

Το  σεμινάριο ενεργοποίησε προφανώς διαδικασίες που ξεδιπλώνονται ακόμα- κυρίως συμπεριφορές αυξανόμενης γλυκύτητας.

Παρατηρώ περισσότερο τη φωνή μου, εντοπίζω πολύ πιο γρήγορα το κλείσιμο του λαιμού μου καθώς αγχώνομαι και γειώνω τον ήχο κατευθείαν αποφορτίζοντάς με ήδη μέσα στη τάξη!

Έχω επιβραδύνει συνειδητά κάποιες φορές το ρυθμό ομιλίας μου κι έχω παρατηρήσει το πώς χαλαρώνει η διάθεση των άλλων απέναντί μου ( κατάλαβα το Μότσαρτ με το Μαγεμένο αυλό του!)

Το πιο συναρπαστικό περιστατικό όμως το έζησα μέσα στην τάξη, όπου συνήθως αισθάνομαι ότι τα λόγια μου φεύγουν προς τους μαθητές χωρίς ακριβώς να τα ακούω. Ήταν συναρπαστικό, λοιπόν, όταν κάνα δυο φορές τα λόγια μου ήρθαν πίσω στα αυτιά μου. 'Ήταν σαν να επιτελούταν μια πολύ γλυκιά, τραγουδιστή επικοινωνία, όπου εγώ έστελνα ένα μήνυμα κι αυτό μου ανταποδιδόταν πολύ γλυκά. Βιωμένη αίσθηση αρμονίας!

Να είσαι καλά, νεράιδα με το θείο χάρισμα αυτής της φωνής!

Σουμίλα

Παρακάλεσα τη Νάχνα να τραγουδήσει για μένα μήπως διαλυθούν κάποια μπλοκαρίσματα που αντιμετώπισα στην δημιουργική έκφραση. Η Φωνή της μου φάνηκε αγγελική και με γέμισε ευτυχία. Μερικές μέρες αργότερα ανακάλυψα με μεγάλη χαρά ότι δεν είχα πια κανένα πρόβλημα να πιάσω πινέλο. Ευχαριστώ, Νάχνα, εσένα και το δώρο που σου έδωσε ο θεός.

Τρούντι

Η Νάχνα με έχει εντυπωσιάσει πολύ με την ικανότητά της να θεραπεύει με τη φωνή της. Πριν την γνωρίσω δεν είχα συνειδητοποιήσει ποιες επιπτώσεις μπορούν να έχουν ο ήχος και η δόνηση. Με τον ήχο της φωνής της η Νάχνα τραγουδώντας ισορρόπησε τα τσάκρα μου. Ήταν μια απίστευτα όμορφη εμπειρία!

Κάνδια Μπ.

Είμαι τραγουδίστρια, απόφοιτος ψυχολογίας και σπουδάστρια μουσικοθεραπείας. Στο θεραπευτικό τραγούδι πήρα μέρος αρχικά για να ενισχύσω τις όποιες μου γνώσεις στον χώρο της μουσικοθεραπείας. Πάντα όταν πάω να παρακολουθήσω ένα σεμινάριο έχω κάποιες προσδοκίες. Η αλήθεια είναι πως αυτό το σεμινάριο μου έδωσε μία διαφορετική διάσταση των φωνής και των δυνατοτήτων της. Η πρώτη μέρα (πρώτος κύκλος) ήταν αναγνωριστική κι αφιερωμένη στον εαυτό μας. Αν και τραγουδίστρια και χρήστης της διαφραγματικής αναπνοής, η χρήση των «τσάκρας» και των δονήσεων ήταν μεγάλη έκπληξη για εμένα. Η δεύτερη μέρα (δεύτερος κύκλος) ήταν αφιερωμένη στον εαυτό μας αλλά και στην θεραπεία των άλλων μέσω της φωνής. Ήταν πολύ ενδιαφέρον να βλέπω άτομα που δεν είχαν ασχοληθεί με την φωνή τους ποτέ, να αφουγκράζονται το σώμα τους και να ανοίγονται χρησιμοποιώντας την φωνή τους ίσως όπως ποτέ πριν. Επίσης ήταν πολύ ενδιαφέρον το κομμάτι του σεμιναρίου όπου η ενέργεια της ομάδας εκφραζόμενη μέσω της φωνής επηρέαζε το σώμα και την διάθεση ενός ατόμου. Πιστεύω πως το συγκεκριμένο σεμινάριο είναι μία πολύ καλή ευκαιρία για να ακούσουμε τις ανάγκες του σώματός μας αλλά και για να μάθουμε τις δυνατότητές του, είτε ασχολούμαστε επαγγελματικά με την φωνή είτε όχι. Επιπλέον μπορεί να χρησιμεύσει ως συμπληρωματική θεραπεία σε άλλα είδη θεραπειών.

Ελισσάβετ Κουτουξίδου.

Πρωί Κυριακής και μετά από περιπετειώδη μετακίνηση στην πόλη, φτάνω καθυστερημένη στο χώρο όπου θα γνωριζόμουνα με τη φωνή μου. Γεμάτη άγχος, ταχύτητα και ήδη κουρασμένη, μπαίνω στην αίθουσα όπου βρίσκω άλλους 9 ανθρώπους-συνοδοιπόρους στο ταξίδι που ετοιμαζόμασταν να ξεκινήσουμε, με εργαλείο τον ήχο. Και φυσικά εκεί περίμενε και η οδηγός, η Νάχνα. Μόλις την αντίκρισα, αμέσως καταλάγιασε η φασαρία μέσα μου, κι ένα γλυκό συναίσθημα εμπιστοσύνης με κατέκλυσε. Ευχαριστημένη με την αίσθηση μου, κάθισα να γνωριστούμε και να ξεκινήσουμε.

Αρχή της μέρας, και η ντροπή ώστε να αφήσω να βγει κάποιος ήχος από το στόμα μου περίσσευε! Με τον πολύ μαλακό, ήπιο και γλυκό της τρόπο, η Νάχνα άρχισε να μας οδηγεί, βηματάκι βηματάκι, μέσω της φωνής και της αναπνοής, από το να συστηθούμε και να περιγράψουμε τη σχέση μας με τη φωνή μας, μέχρι το να ξαναθυμηθούμε εκείνη τη βαθιά, κοιλιακή αναπνοή που είχαμε όταν ήμασταν μωρά και δε μας ενδιέφερε, έστω και ‘’ρουφώντας’’, να επιδείξουμε μια κοιλιά πλάκα, που ποτέ δε φουσκώνει! Μια αναπνοή βαθιά και διαφραγματική, με τη βοήθεια της οποίας, έμαθα να απελευθερώνω τη φωνή μου μέσα από τα σπλάχνα μου, μέσα από το συναισθηματικό μου εγκέφαλο. Φυσικά με την πάροδο των αναπνευστικών ασκήσεων, η αναπνοή άρχισε να βαθαίνει, τα εμπόδια στο δρόμο της να γίνονται πιο σαφή για την αντίληψη μου και κάποια να λύνονται. Παράλληλα με την υπεροξυγόνωση του οργανισμού μου και το ευφορικό συναίσθημα που αυτή δίνει, συναισθήματα άρχισαν να αναδύονται στην επιφάνεια, εικόνες, μνήμες. Παρακολουθώντας συνέχεια τη σχέση της συναισθηματικής και νοητικής μου κατάστασης σε συνάρτηση με τον ήχο που έβγαινε από τις φωνητικές μου χορδές, ένιωσα πώς καθρεφτίζεται η εσωτερική μου κατάσταση στη φωνή μου.

Ο εσωτερικός καθαρισμός που ένιωσα να συντελείται στη διάρκεια των αναπνευστικών ασκήσεων ήταν πολυεπίπεδος και βασικά ανακουφιστικός, γιατί ένιωσα με την εκπνοή σε συνεργασία με τον ήχο, να εκτονώνω και να βγάζω από μέσα μου, τεράστιες ποσότητες τοξικών συναισθηματικών κατάλοιπων. Ήταν μοναδική η εμπειρία του να νιώσω ότι αναπνέω τον ήχο και ότι μέσω της αναπνοής, φτάνει η δόνηση του μέχρι τα τρίσβαθα του σώματος μου και της καρδιάς μου! Ένα απολαυστικό, εσωτερικό κι εξωτερικό μπάνιο με ηχητικές, εξαγνιστικές συχνότητες! Τι ξεκούραση!

Και μετά την επίτευξη αυτής της βαθιά χαλάρωσης, με περίμενε κάτι ακόμα συγκλονιστικότερο! Το προσωπικό τραγούδι των charkas! Ο συνδυασμός της πρόθεσης, του ήχου, των αντίστοιχων ποιοτήτων, των χρωμάτων και βασικά η χρήση των διαφόρων σημείων του σώματος μου ως ηχεία, από τα οποία βγαίνει και κατευθύνεται η φωνή, ώστε να τραγουδήσουν τα ενεργειακά μου κέντρα, ήταν μια εμπειρία που λίγα λόγια την περιγράφουν! Το σωματικό θεραπευτικό αντίκτυπο ήταν εύκολα αντιληπτό και η εκλέπτυνση και ο καθαρισμός της φωνής μου θεαματικά.Το ταξίδι μέσα στον προσωπικό μου ήχο, στον ήχο των άλλων ανθρώπων, αλλά και στον ήχο της ομάδας ήταν μαγικό. Μαγικότερη όμως ήταν η ανακάλυψη μου ότι τον ήχο μπορείς όχι μόνο να τον ακούσεις, αλλά και να τον δεις με τα μάτια σου και να τον αισθανθείς πάνω και μέσα στο σώμα σου!!! Η ευφορία της ανακάλυψης και της ένωσης με τη φωνή και τον ήχο ήταν από τις σπάνιες στιγμές που βιώνει κανείς την παύση των σκέψεων και την ενότητα με το Όλον.

Τέλος, ήρθε άφοβα και αβίαστα, αφού ο νους είχε μπει σε δεύτερη μοίρα, ένας φωνητικός αυτοσχεδιασμός της ομάδας, που ήταν ένας ύμνος για εμάς τους ίδιους, αλλά και όλου του σύμπαντος. Με κατέβασε στης γης τα βάθη, με ανέβασε με τον άνεμο στον ουρανό, με βούτηξε σε κρυστάλλινα νερά και με έλουσε τέλος με χρυσό φως... Η ίδια μου η φωνή, μου θύμισε ότι οι βουτιές σε σκοτεινά, βαθιά, ‘’μπάσα’’ νερά, γίνονται την κατάλληλη στιγμή, το πέρασμα για την ανάδυση και το πέταγμα στα ‘’ψηλά’’ ουράνια μέρη, και το σύνολο όλων των διαφορετικών ποιοτήτων είναι Αγάπη. Αγάπη για μας, για τους άλλους, για όλα..

Ήταν ένα βαθύ ταξίδι ανακάλυψης, αποδοχής κι εκτίμησης του εαυτού μου και των κομματιών που τον αποτελούν, συνακόλουθα και των άλλων ανθρώπων, με όχημα τη φωνή και τον ήχο. Εργαλεία, που τελικά μου απέδειξαν και πρακτικά, αυτό που γνώριζα διαισθητικά και συναισθηματικά, ότι είναι ταυτόσημα με την ίδια την ύπαρξη μας και τη ζωή μας και δουλεύοντας τα, δουλεύουμε και θεραπεύουμε σε όλα τα επίπεδα τον Εαυτό μας.

Ανυπομονώ για το επόμενο σεμινάριο και μέχρι τότε, αφήνω τη φωνή μου πιο ελεύθερη να βγει, να εκφραστεί, να τραγουδήσει, μιας και η κριτική και ειδικότερα η επίκριση απέναντι σε αυτήν και τον εαυτό μου, έχει υποχωρήσει κατά πολύ!

Ένα μεγάλο ευχαριστώ στον άνθρωπο που με οδήγησε σε αυτό το ταξίδι με αγάπη, αποδοχή κι ελευθερία, τη Νάχνα, και με την ευχή να συνεχίσει ακάθεκτη να προσφέρει στους ανθρώπους αυτό το μοναδικά θεραπευτικό δώρο!