Όταν δημιουργήθηκε η καρδιά από τη Θεϊκή Πηγή της Δημιουργίας, ο στόχος και ο ρόλος της ήταν να λειτουργεί ως κεντρικός ελεγκτής. Ο ρόλος λοιπόν της καρδιάς είναι να ελέγχει και να φροντίζει ότι όλα πάνε καλά στο σώμα, και σαν όργανο είναι από τα πιο σημαντικά για την ίδια τη ζωή. Το «διαβατήριο» και η «πιστοποίηση» της λειτουργίας αυτής είναι  το αίμα.  Όταν σταματάει η καρδιά , όλα σταματάνε ακαριαία. Η καρδιά λειτουργεί επίσης σαν μια πύλη με  τη ζωή και το μήνυμά της είναι καθαρά το «αγαπώ τον εαυτό μου».  Ένας άνθρωπος που δεν αγαπά τον εαυτό του η καρδιά το γνωρίζει και νιώθει ότι μάχεται μόνη της, χωρίς σύμμαχο.  Ο σύμμαχος της καρδιάς είμαστε εμείς  ίδιοι.  Αν δεν εγκαταλείπουμε τον εαυτό μας, η καρδιά δεν μας εγκαταλείπει. 

Η καρδιά μπορεί να γίνει ένας συμβολικός καθρέφτης της σχέσης μας με τον εαυτό μας. Όταν προδίδουμε τον εαυτό μας, η καρδιά νιώθει ότι μας προδώσαμε. Όταν εγκαταλείπουμε τον εαυτό μας είναι σαν να εγκαταλείπουμε την ίδια τη ζωή . Αυτό είναι το μήνυμα που παίρνει η καρδιά. Και πολλές φορές νιώθει από μόνη της, έχει την πνευματική ευφυΐα να νιώθει  ότι  «εγώ γιατί να δουλεύω χωρίς στήριξη;».  Πολλοί άνθρωποι έχουνε μάθει να ζούνε με αυτό  και δεν αντιλαμβάνονται πόσο κακό κάνουν στην υγεία τους, όταν εγκαταλείπουν τον εαυτό τους.  Η καρδιά χρειάζεται τη στήριξή μας και την αγάπη μας.  Δεν χρειάζεται να αγαπά τους άλλους, αλλά χρειάζεται οπωσδήποτε να αγαπάμε τον εαυτό μας.  Δεν μπορούμε να είμαστε ζωντανοί αν δεν αγαπάμε τον εαυτό μας.  Για αυτό το ρόλο πλάστηκε και δημιουργήθηκε και αυτό είναι το πρώτο μήνυμα που λαμβάνει.

Μια καρδιά που αγαπά τους άλλους αλλά όχι τον εαυτό της μπορεί να νοσήσει. Μια καρδιά που “πονά” δεν μπορεί να αγαπήσει.

Όλη η δύναμη της καρδιάς βρίσκεται στην αορτή. Για αυτό ο χάρτης της καρδιάς ξεκινά από το να αφουγκραστούμε τον παλμό της αορτής .  Ακούγοντας την αορτή καταλαβαίνουμε ποιοι είμαστε, πως έχουμε φερθεί στον εαυτό μας και επανασυνδεόμαστε με εμάς. Δεν μπορούμε να υπάρχουμε αν δεν μας αγαπάμε. Άλλο αποδοχή , άλλο αγάπη. Και η καρδιά χρειάζεται αγάπη. Η αγάπη δεν είναι απλά ένα συναίσθημα, η αγάπη είναι η αίσθηση ότι εγώ είμαι σημαντικός για τον εαυτό μου. Ότι εγώ είμαι σημαντικός για τη ζωή μου.  Ότι εγώ είμαι ο πιο σημαντικός άνθρωπος στη ζωή μου.
Όλοι  μας νομίζουμε, έχουμε σαν δεδομένο ότι η καρδιά θα είναι εκεί και θα μας στηρίζει. Όπως έχουμε και σαν δεδομένο τη ζωή. Και δεν μπορούμε να καταλάβουμε ότι τίποτα από αυτά τα δύο  δεν είναι δεδομένο.  Σε αυτή τη συνεδρία μπορούμε να συνδεθούμε με την καρδιά μας και να καταλάβουμε ότι η ζωή δεν είναι δεδομένη…  η ζωή είναι σχέση με τον εαυτό πάνω από όλα! Αυτό είναι το μήνυμα που φέρνει η καρδιά. Και η καρδιά χτυπάει έντονα  όταν χρειάζεται να την ακούσουμε. Πόσες φορές έχουμε αισθανθεί  ότι η καρδιά μας χτυπάει έντονα;  Είναι τα μηνύματά της για να καταλάβουμε και να εστιάσουμε ξανά σε μας. Και να μας αναγκάσει να αφουγκραστούμε. Η δύναμη της καρδιάς λοιπόν είναι η ίδια η ζωή.  Η καρδιά είναι ο φορέας της ζωής.

Αν δεν σεβόμαστε την καρδιά μας σημαίνει ότι δεν σεβόμαστε τη ζωή μας.

Αν δεν σεβόμαστε τη ζωή μας δείχνει ότι δεν σεβόμαστε ούτε την καρδιά μας. Και εννοείται, ούτε τον εαυτό μας.

Ζωή και καρδιά είναι ένα. Αυτά τα δύο δεν μπορούν και δεν πρέπει να διαχωρίζονται. Αυτός είναι ο ρόλος και ο λόγος της καρδιάς μας.  Όχι απλά να μεταφέρει το αίμα, και να συμμετέχει στις λειτουργίες του σώματος, αλλά να αποτελεί μια σημαντική παρουσία που τη νιώθουμε εκεί κοντά που ακούμε, κοντά στο αυτί μας… εκεί που μιλάμε, εκεί που νιώθουμε.

Η καρδιά στους Αζτέκους – γιατί στις ανθρωποθυσίες τους αφαιρούσαν την καρδιά;  Γιατί εκεί ήταν η ίδια η ζωή.  Η καρδιά είναι πύλη ζωής. Στο συγκεκριμένο πολιτισμικό και συμβολικό πλαίσιο, η καρδιά συνδεόταν με τη ζωτική δύναμη και με την έννοια της ζωής. Λειτουργούσε ως ένα ισχυρό σύμβολο μέσα στις τελετουργίες και στις αντιλήψεις τους για τη ζωή και τον θάνατο.

Η καρδιά λοιπόν εκφράζει τον ίδιο μας τον εαυτό. Εαυτός και ζωή δεν διαχωρίζονται.  Ο τρόπος που βλέπουμε τη ζωή είναι ο τρόπος που βλέπουμε τον εαυτό μας. Και ο τρόπος που βλέπουμε τον εαυτό μας δείχνει τον τρόπο που βλέπουμε τη ζωή. Δεν μπορείς να ζεις διαφορετικά από αυτό που είσαι και αυτό ακριβώς είναι το μήνυμα της καρδιάς: η υπενθύμιση της ζωής.

Η καρδιά πονάει μόνο όταν δεν είμαστε εμείς, και όταν δεν ζούμε σαν να είμαστε εμείς. Και το καταλαβαίνει πάρα πολύ καλά.  Δεν μπορεί να κρυφτεί  αυτός ο πόνος. Και  αυτός ο πόνος της καρδιάς είναι αφόρητος. Η καρδιά δεν κοροϊδεύεται. Η σχέση με την καρδιά μας είναι μια προσωπική σχέση. Η καρδιά δεν έχει δημιουργηθεί για να αγαπά τους άλλους. Έχει δημιουργηθεί από το δημιουργό για να αγαπά εμάς.  Εκφράζει την πρώτη σχέση, γιατί η πρώτη σχέση μας με τη ζωή είναι με τον εαυτό.

Αν δεν έχεις καλή σχέση με τον εαυτό, δεν μπορείς να έχεις καλή σχέση με τη ζωή.  Αν δεν έχεις καλή σχέση με τον εαυτό, δεν μπορείς να έχεις καλή σχέση με τους ανθρώπους.  Γι’αυτό η καρδιά είναι η τιμή προς τον εαυτό. Μια υγιής καρδιά εκφράζει ότι τιμούμε τον εαυτό μας, την ύπαρξή μας και τη ζωή που μας δόθηκε. Όταν τιμούμε τον εαυτό μας, η καρδιά μας δεν πρόκειται να μας προδώσει.   Και όταν η καρδιά λαμβάνει αυτό το μήνυμα «με τιμώ ή δεν με τιμώ,  με αγαπώ ή δεν με αγαπώ»,  αυτό το μήνυμα μεταφέρεται στο αίμα.  Μεταφέρεται στους πνεύμονες ,μεταφέρεται σε όλα τα όργανα του σώματος.

Η καρδιά υποφέρει όταν δεν μας τιμούμε. Είναι ένας ζωντανός οργανισμός που έχει ευφυΐα.   Και η συναισθηματική της ευφυΐα έγκειται μόνο στη σχέση με τον εαυτό.  Δεν περιλαμβάνει άλλους. Μόνο όταν αγαπάς τον εαυτό σου μπορείς να αγαπήσεις, μόνο όταν τιμάς τον εαυτό σου και είσαι υγιής μπορείς  να αγαπήσεις. Αλλιώς είναι απλά συναισθήματα και εξαρτήσεις.  Απλώς γίνεται μια αγάπη «εξαρτητική».  Δεν είναι αγάπη, δεν γίνεται να αγαπάς αν δεν αγαπάς τον εαυτό σου.  Είναι απλά μια σχέση συναισθημάτων.  Μια συναισθηματική εμπλοκή.  Όχι μια σχέση αγάπης, γιατί  δεν είσαι εσύ.

Η καρδιά επίσης είναι το όργανο που αντιλαμβάνεται αμέσως  αν σέβεσαι τον εαυτό σου. Δεν μπορείς να κοροϊδέψεις την καρδιά.  Δεν μπορείς  να την πείσεις ότι σε φροντίζεις επειδή τρως υγιεινά , επειδή αθλείσαι, επειδή κάνεις πράγματα για τον εαυτό σου. Δεν κοροϊδεύεται.  Η πιο σημαντική μας σχέση στη ζωή είναι η σχέση με την καρδιά μας. Για αυτό όλοι οι διαλογισμοί επικεντρώνονται πια στην καρδιά.

1. Αορτή: Ο χάρτης της καρδιάς λοιπόν ξεκινά από την αορτή, η οποία μαρτυρά το ποσοστό προδοσίας του εαυτού. Εκεί διαβάζουμε γιατί νιώθει η καρδιά ότι προδόθηκε.  Στο σύγχρονο πολιτισμό οι περισσότεροι άνθρωποι προδίδουν  τον εαυτό τους.

2. Αρτηρίες: Στη συνέχεια διαβάζουμε τη μνήμη από τις αρτηρίες: Οι αρτηρίες καταγράφουν τις προδοσίες του εαυτού

3. Αίμα: Στο επόμενο στάδιο τροφοδοτούμε το αίμα με τη συχνότητα αγάπης της καρδιάς

4. Καρδιά του Θεού: Αυτό το στάδιο μας ενώνει με την πύλη της Αγάπης. Ανοίγει η πύλη από την καρδιά του θεού στην καρδιά του ανθρώπου και αυτό ξεκουράζει την καρδιά. Νιώθει ότι ο ίδιος ο θεός,  ο ίδιος ο πατέρας, η ανώτερη οντότητα που υπάρχει, με αποδέχεται. Και αφού με αποδέχεται Αυτός, πως μπορούσα εγώ μέχρι τώρα να μην με αποδέχομαι;  Εκεί έρχεται η ολοκληρωτική αποδοχή και θεραπεία. Η καρδιά περνά ξανά την Πύλη της Ζωής.

Σε ποιους απευθύνεται:

• Σε όλους όσους νιώθουν πληγωμένοι
• Σε όσους δυσκολεύονται να αποδεχτούν ή να αγαπήσουν τον εαυτό τους ή τους άλλους
• Σε όσους νιώθουν “παγωμένοι” συναισθηματικά
• Σε όσους δεν μπορούν να αποδεχτούν τη ζωή τους ή τη ζωή γενικότερα
• Σε όσους θέλουν να διερευνήσουν τη σχέση τους με τη ζωή και την προσωπική τους αξία.
• Σε όσους δεν μπορούν να κλάψουν

Διάρκεια θεραπείας: 1 ώρα

Τρόπος Διεξαγωγής: Online & Κατ’ ιδίαν

Θέλεις να βιώσεις αυτή τη θεραπεία;
Κλείσε τη συνεδρία σου ή μάθε περισσότερα εδώ